De eerste indrukken van de Filipijnen in Bohol, Panglao
Na een comfortabele vlucht arriveerde ik op Cebu-Mactan Airport, het startpunt van mijn reis door de Filipijnen. Vanaf hier reisde ik direct door naar Bohol per ferry. De overtocht duurde ongeveer twee uur en bood een eerste kennismaking met het eilandleven. Mijn verblijf bevond zich in Panglao, een populaire en gezellige plaats die bekendstaat als een fijne uitvalsbasis om Bohol te verkennen.
Na aankomst werd ik naar mijn accommodatie gebracht, waar ik de komende dagen zou verblijven. Panglao is compact en overzichtelijk: veel locaties zijn goed te voet bereikbaar, maar ook vervoer per scooter, tricycle of tuktuk is eenvoudig te regelen. Dit maakt het eiland toegankelijk en comfortabel voor reizigers.
Een van de eerste hoogtepunten was een bezoek aan de beroemde Chocolate Hills, hét kenmerkende landschap van Bohol. De route ernaartoe voert langs lokale dorpen, kleine kerkjes en plekken waar het dagelijkse leven zich langs de weg afspeelt. Eenmaal aangekomen ontvouwt zich een indrukwekkend panorama van honderden heuvels. Via een goed aangelegde trap bereik je het uitzichtpunt, waar je een weids uitzicht hebt over het unieke landschap. In het droge seizoen kleuren de heuvels bruin, wat de oorsprong is van hun naam.
Na dit natuurfenomeen vervolgde ik de reis naar Pahangog Falls, een brede waterval midden in het groen. Via een trap daal je af naar de waterval, waar het mogelijk is om te zwemmen en af te koelen. Een fijne stop, zeker gezien het warme en vochtige klimaat. Vervolgens bezocht ik Kawasan Falls, een kleinere maar bekende waterval op Bohol. Ook hier is het prettig om even te ontspannen en te genieten van de natuurlijke omgeving.
Bohol biedt daarnaast diverse andere activiteiten, zoals een riviercruise over de Loboc River en een bezoek aan de tarsiers, kleine primaten met opvallend grote ogen. Wie meer tijd heeft, kan per boot een uitstap maken naar Balicasag Island, op ongeveer 40 minuten varen vanaf Panglao. Dit eiland staat bekend om zijn uitstekende snorkelmogelijkheden, met kleurrijke vissen en zeeschildpadden. Met wat geluk zijn onderweg zelfs dolfijnen te zien.
Ook op culinair gebied heeft Panglao veel te bieden. Enkele aanraders:
- MOSA
- MIST Restaurant
- & Mrs Thai
- OVERGROWN Café & Bar
Ervaar de natuur boven en onder water op Cebu, Moalboal
Vanaf Bohol (Panglao) stapte ik op de ferry terug naar Cebu, waar mijn transfer al klaarstond om me mee te nemen naar het zuiden van het eiland. Na een rit van zo’n 3,5 tot 4 uur kwam ik aan in Moalboal, een plek waar avontuur en natuur moeiteloos samenkomen.
Denk je dat je inmiddels wel genoeg watervallen hebt gezien? Think again. In de omgeving van Moalboal vind je er nog een aantal adembenemende exemplaren, waaronder de indrukwekkende Kawasan Falls (niet te verwarren met die op Bohol). Hier kun je niet alleen genieten van het felblauwe water, maar ook kiezen voor een spectaculaire canyoningtocht. Spring van rotsen, soms laag, soms verrassend hoog, recht het frisse water in. Voor iedereen met een beetje lef en liefde voor avontuur is dit een absolute must-do.
Maar Moalboal heeft nóg een troef: de beroemde sardine run. Zodra je het water in gaat, zwem je midden tussen duizenden glinsterende sardientjes die als één levend kunstwerk om je heen bewegen. Het moment waarop je daar zweeft, omringd door zilveren flitsen onder water, is ronduit magisch en iets wat je niet snel zult vergeten.
Het laid-back eilandleven van Siargao
Nog voor de zon goed en wel op was, werd ik in Moalboal opgehaald voor mijn transfer naar de luchthaven van Cebu. Vanaf daar vloog ik richting Siargao, een bestemming waar ik al lange tijd naar uitkeek. In de vroege ochtend landde ik op het kleine, gemoedelijke vliegveld van het eiland. Binnen no-time had ik mijn bagage in handen, precies zoals je hoopt op een plek waar het avontuur meteen kan beginnen.
Mijn volgende stop was General Luna, het levendige hart van Siargao. Dit plaatsje ligt vlak bij Cloud 9, hét surfgebied van het eiland, en ademt een heerlijke laid-back sfeer. Het weer werkte perfect mee: een strakblauwe lucht, warme zonnestralen en palmbomen die fel afstaken tegen de hemel. Het voelde alsof ik rechtstreeks een ansichtkaart was binnengestapt.
Na het droppen van mijn spullen stapte ik vrijwel direct in een tricycle richting het opstappunt voor Sugba Lagoon. Samen met een lokale gids ging ik aan boord van een klein bootje en voeren we langs dichte mangrovebossen, totdat het landschap zich plotseling opende en Sugba Lagoon tevoorschijn kwam. Een adembenemend gebied waar groen en blauw in elkaar overlopen: torenhoge bomen die uit het water oprijzen en kristalhelder water waarin je kunt zwemmen, kanoën of suppen. Een plek waar je automatisch even stil van wordt.
Om Siargao echt te ervaren, is het huren van een scooter, of iets vergelijkbaars, bijna onmisbaar. Ik koos voor een grote, groene open jeep, Mike, en had daarmee een hele dag comfort én plezier. Alleen al het rijden is hier een belevenis. Over Coconut Road rijd je dwars door eindeloze palmboomplantages, waar de palmen zich aan weerszijden van de weg sierlijk uitstrekken. Een stop bij het viewpoint is dan ook een must: het panoramische uitzicht over duizenden palmbomen is ronduit magisch.
De route voert je verder naar Maasin River Bridge, waar je per kano de rivier op kunt. Drijvend langs palmen, rustige bochten en fotogenieke stops voelt het alsof de tijd hier even vertraagt. Voor een compleet andere sfeer rijd je bij laag water richting het oosten van Siargao, naar de Magpupungko Rock Pools. Bij laag water ontstaat hier een natuurlijk zwembad tussen de rotsen, terwijl je bij hoog water vooral de kracht van de oceaan hoort en het zwemmen niet mogelijk is.
Tijdens mijn verblijf op Siargao volgde ik ook een yogales, en dat bleek een van de meest ontspannen momenten van de reis. Terwijl ik op de mat stond, keek ik uit over de zee en zakte de zon langzaam in de horizon. De lucht kleurde warm oranje en roze, de golven kabbelden op de achtergrond, een moment van pure rust. De ochtenden begonnen hier minstens zo fijn: wakker worden met het gefluit van vogels om me heen, de natuur die langzaam ontwaakt en een dag die zonder haast begint. Mocht je van yoga houden, dan is dit absoluut een aanrader om te doen op Siargao. De combinatie van natuur, stilte en beweging maakt het een ervaring die je niet snel vergeet.
Heb je extra tijd, dan is een tour naar Naked Island zeker de moeite waard. Ik kwam er helaas niet aan toe, maar dit poederwitte eiland staat bekend als de perfecte plek om even volledig offline te gaan en te genieten van pure eenvoud.
Ook op culinair gebied heeft Siargao veel te bieden. Vooral General Luna heeft veruit de gezelligste en meest levendige sfeer van het eiland. Mijn grootste tip is dan ook: ga vooral lekker dwalen door de straatjes. Overal voel je de relaxte vibe, klinkt muziek op de achtergrond en zit je eigenlijk altijd wel goed. Of je nu aanschuift voor een snelle hap of uitgebreid blijft hangen tot de zon ondergaat, deze plek nodigt uit om te genieten.
Mijn favoriete restaurantjes waren La Carinderia, waar je geniet van heerlijk vers gemaakte pasta, simpel maar zó goed, Halika, voor het lekkerste ijs van Siargao en geliefd bij zowel reizigers als locals, Secreto Restaurant & Cocktails Siargao, de perfecte plek voor een sfeervol diner met goede cocktails, en Bawud Café Siargao of SHAKA Siargao, ideale spots voor een uitgebreid ontbijt, lunch of brunch in echte eilandstijl.
De magie van lagunes en stranden op El Nido
Het relaxte eilandleven van Siargao liet ik achter me en stapte vol verwachting het volgende paradijs binnen: El Nido op Palawan. Mijn eerste avond bracht ik door op Maremegmeg Beach, hét strand voor een adembenemende zonsondergang. Met een drankje in de hand en mijn voeten in het zand voelde ik meteen de magie van El Nido.
De volgende dag stond Tour A op het programma, een van de bekendste tours van El Nido, die je meeneemt naar de meest iconische plekken. Hoogtepunten waren de indrukwekkende Big Lagoon en Small Lagoon, het verborgen juweel Secret Lagoon en het paradijselijke 7 Commandos Beach. Kajakken tussen de majestueuze karstgebergtes en zwemmen in het kristalheldere water maakte de dag onvergetelijk.
De lunch werd geserveerd op het strand, met heerlijke lokale gerechten en natuurlijk de onmisbare Filipino power, zoals de lokale bevolking liefkozend de rijst noemt. Voor de Filipijnen is rijst niet zomaar bijgerecht; het is de energiebron die je door een dag vol avontuur, zon en zee helpt, en het maakt elke maaltijd compleet. Met mijn voeten in het warme witte zand en de zon op mijn gezicht voelde ik me helemaal omringd door de schoonheid van El Nido.
Bij terugkomst werd ik met een tuktuk naar mijn hotel gebracht, waar ik nog een schitterende zonsondergang kon bewonderen. Vlakbij wachtte nog een klein avontuur: een korte zipline naar een eilandje, met een zandbank in het water die uitnodigt tot een ontspannen wandeling terug naar het vaste land.
En natuurlijk kon ik het niet laten nog wat stranden te ontdekken. Lio Beach en vooral Nacpan Beach zijn absolute hoogtepunten: uitgestrekt, rustig en perfect om te genieten van zon, zee en zand.
Het pure eilandleven tussen El Nido en Coron tijdens de expeditie
De motor van de boot start, mijn telefoon verdwijnt in mijn tas en het bereik verdwijnt langzaam van het scherm. Vier dagen lang geen planning, geen meldingen, alleen het leven op zee. Vanuit El Nido vertrok ik op een vierdaagse bootexpeditie richting Coron. En al snel voelde ik: dit wordt bijzonder.
Overdag leefden we op het water. De boot gleed langs eiland na eiland, elk met zijn eigen karakter. We legden aan op verlaten stranden met poederwit zand, doken het water in om te snorkelen tussen kleurrijk koraal en scholen tropische vissen, en soms hadden we het geluk een schildpad te spotten. Andere momenten kajakten we langs de kust, stonden we op een supboard of speelden we beachvolleybal alsof de rest van de wereld even niet bestond. Offline zijn voelde hier niet als missen, maar als winnen.
Aan het einde van elke dag wachtte een nieuw basecamp, telkens anders en telkens bijzonder. De eerste nacht sliep ik in een hutje op het strand, waar ik vanuit mijn bed de zon langzaam in zee zag zakken. Bij basecamp twee verbleven we in hutjes in een bosrijk gebied, rustig en groen, waar je ’s avonds alleen het geluid van de natuur hoorde. De derde nacht sliepen we in glamping tenten, verscholen tussen de bomen, zichtbaar vanaf zee en opnieuw met uitzicht op een prachtige zonsondergang. Die avond eindigde, zoals alleen in de Filipijnen kan, in een ontspannen karaokeavond, ongegeneerd meezingen inbegrepen.
Alsof de reis ons nog één keer wilde verrassen, kregen we onderweg naar onze laatste stop vlak voor Coron een moment cadeau dat alles overtrof: een walvis met haar jong, rustig zwemmend naast de boot. Een ontmoeting die je stil maakt en je nog lang bijblijft.
Na vier dagen samen op zee neem je afscheid van mensen die geen vreemden meer zijn. Wat begon als een groep onbekenden eindigde in nieuwe vriendschappen en gedeelde herinneringen. Deze expeditie is zoveel meer dan een manier om van El Nido naar Coron te reizen. Het is een ervaring die je meeneemt, en wat mij betreft een absolute must-do als je naar de Filipijnen gaat.
De schoonheid van de lagunes en eilanden rond Coron
Na vier onvergetelijke dagen op zee komt de expeditie ten einde. Fantastisch, intens en vol momenten die ik voor altijd meeneem, maar eerlijk is eerlijk: het voelt ook héérlijk om weer vaste grond onder mijn voeten te hebben. Coron is de perfecte plek om dat gevoel te laten landen.
We meren aan en mijn hotel ligt letterlijk naast de haven. Ideaal. Binnen no-time sta ik onder een warme douche, en na dagen zout water en zon voelt dat als pure luxe. Even opfrissen, opladen en klaar voor het volgende avontuur.
Want stilzitten? Dat zit er hier niet in. Vanuit het hotel boek ik een dagtour met een lokaal bootje, de echte Coron-ervaring. Ik kies voor de full experience: tour A en B gecombineerd. En wauw, opnieuw word ik omvergeblazen. We varen langs sprookjesachtige baaien met kraakhelder water, waar je al vanaf de boot het kleurrijke koraal ziet liggen. Onder water zwemt het leven in alle tinten voorbij en op de bodem liggen enorme zeesterren alsof ze daar zorgvuldig zijn uitgestald.
De rotspartijen zijn hier gigantisch en indrukwekkend. Bij sommige stops klim je omhoog via een trap, en boven wacht een uitzicht waar je even stil van wordt. Eén plek voelt bijna onwerkelijk: aan de ene kant zout water vol vissen, aan de andere kant zoet, kristalhelder water zonder leven. Onder water lopen de rotsen gewoon door, alsof boven en onder water één geheel vormen.
De dag sluit af op de best mogelijke manier. Lunch op een droomplek, direct aan het water, onder een strakblauwe lucht. Verse vis, groenten en natuurlijk de onmisbare Filipijnse brandstof: rijst.
Laatste stop, Manilla
Mijn laatste stop wordt Manilla, de bruisende hoofdstad van de Filipijnen! Een stad die nooit stil lijkt te staan en waar je volop shoppingcentra vindt voor de echte shopliefhebbers. Ik was hier maar kort, maar heb wel een fijn rondje gelopen door de omgeving om de sfeer te proeven. Na alle prachtige, rustige eilanden is Manilla echt even schakelen: een enorme drukte waar het zakelijke leven volop in beweging is. Een totaal andere kant van de Filipijnen
